KOMIN HEIM!
Jóhann er búinn að henda inn stórum skammti af myndum inn á sitt blogg (gudbjargarson.blogspot.com) og þar er einnig texti fyrir síðasta hluta ferðarinnar og vísa ég því fólki þangað. Þessu ferðalagi er því lokið og verður lítið um færslur á þessi bloggi á næstunni. Þakka þeim sem nenntu að lesa - ég var nú bara frekar stuttorð í þessum bloggum miðað við oft áður ;)
Sonja (og Jóhann)

CHIANG RAI
Vid erum nuna her i nordur-Thailandi og ferdin bradum buin, tad er nokkud einkennilegt ad hugsa til tess ad vid seum ad fara heim.
En eftir bloggid hans Johanns fra Bangkok ta forum vid til Laos og tad var frabaert - kom okkur nokkud a ovart hvad tad er reyndar ordid turistavaent og margir tala ensku tar en a moti kemur ad landid er enn nokkud frumstaett svo turistabylgjan hefur enn ekki haft nein afgerandi ahrif. Likegast to kom hofudborgin, Vientenne, mest a ovart. Tar bua vist 600000 manns en okkur fannst eins og vid vaerum i svona 100000 manna bae, eda jafnvel minna. Tar voru eiginlega engar gotur malbikadar og svona 10 umferdarljos i allri borginni, allt i svona litlum "tuk tuk " (motorhjol sem tekur 2 fartega i hlidarvagn) og midbaerinn var eitt litid torg med gosbrunni - ansi olikt flestum hofudborgum sem vid hofum komid i.
Jaeja, tetta voru bara stuttar frettir hedan - vid erum ad fara i nudd og timinn a netinu buinn.

BANGKOK
Tar sem Johann hefur gert nokkud goda grein fyrir sidastlidnum dogum ta hef eg svo sem ekkert ad segja um ta nema kannski bara svona ad reyna taka saman tad sem komid hefur a ovart a ferdum okkar hingad til, adallega Kina.
Gaeludyr: vid vorum ad uppg0tva tad um daginn ad vid saum varla nokkurn hund ne kott fyrr en vid komum til Yangshou og i raun varla fyrr en vid forum ad tvaelast um litlu torpin tar i kring. Eg held ad eg hafi ekki ferdast adur um borgir sem voru svo til lausar vid hunda og ketti - eg held hreinlega ad eg hafi sed svona 1-2 i hverri borg og stundum ekkert. Hins vegar hofum vid rekist a hvolpa, kettlinga, kaninur, hamstra, froska, skjaldbokur og slongur til solu a svona litlum morkudum sem selja fatnad, DVD, toskur o.fl.- reyndar saum vid tad i fyrsta skipti tegar vid vorum i Nanjing svo.... Tad virtist nu fara oskop illa um greyin, geymd morg saman i pinuliltlum burum og einu sinni var gris i buri med 3 hvolpum - vitum ekki hvort hann var aetladur sem gaeludyr eda til atu! Vid hofum nu reyndar lika sed a matarmorkudum froska, slongur, skjaldbokur, lifandi haensn, lifandi dufur, lifandi fiska (t.e. svipad torski, al o.fl). Tad er tvi spurning hvort litid er a sum tessi dyr baedi sem gaeludyr og mat - madur getur lika keypt litla haenuunga a svona 3 yen og alid ta upp svo teir verdi god steik. Hummmm, af e-m astaedum for umraedan hja mer ur gaeludyrum i mat! Vid heyrdum lika af hundum til solu (sem mat) i Kina en tad saum vid reyndar aldrei sjalf svo... En aftur ad gaeludyrunum ta virdist vera meira um hunda en ketti og folk virdist her lita a hundana sem meiri felaga en i Siberu. I Siberu sa madur aldrei neinn a gangi med hundinn sinn heldur voru teir bundnir i gordunum og geltu hatt og mikid tegar madur gekk framhja, her hins vegar ganga hundarnir um lausir og elta bara eigendurna ut a akurinn og svona. Reyndar er mjog algengt

YANGSUO
Hæ hæ - þá erum við komin til Yangshuo þar sem að við ætlum að vera í nokkra daga og slappa aðeins af. Dagarnir frá því að við fórum frá Beijing hafa verið nokkuð hraðir og satt að segja renna þeir smá saman í eitt hjá mér :( En ekkert sem að smá upprifjun lagar ekki. Ok - var að lesa yfir síðasta blogg og því byrja ég bara á að segja frá X'ian og þið verðið að reyna átta ykkur á þessu tímaflakki mínu fram og aftur, afsakið þetta skipulagsleysi í frásögninni. X'ian var bara fín borg og gott hótel, okkur gekk vel að komast terracotta svæðinu með innanbæjar strætó og svo bara hefðbundinni kínverskri rútu - ekkert sérstaklega ætlað ferðalöngum til terracotta. Með því að nota svona hefðbundnar leiðir borguðum við um 10 Y á mann fyrir ferðina alla leið frá hótelinu (um klst) en leigubílarnir voru að reyna tæla okkur með sér fyrir 100 Y svo við erum bara nokkuð stolt - það er líka miklu skemmtilegra að gera þetta svona. Þetta er alveg ótrúlegt að skoða alla þessa hermenn og það er ekki einu sinni búið að grafa allt upp, ekki einu sinni helminginn held ég. Seinnipartinum eyddum við svo í að finna bókabúð sem seldi enskar bækur í von um að þeir ættu svona orðabók með setningum og það hófst að lokum - þá var það bara að æða beint á Pizza Hut því mig var farið að langa að panta mat sem ég vissi fyrirfram hvað var og hvernig smakkaðist! Þetta reyndist reyndar heldur dýrt miðað við fyrri reikninga, við höfum verið að borga svona 30 Y fyrir góðar kvöldmáltíðir en þessi kostaði næstum 200Y! Ekki það að 1500 kall sé mikið fyrir 12" og 9" tommu Pizza Hut pizzur en miðað við verðlagið hér þá..... Daginn eftir fundum við svo þetta múslimahverfi sem Paul hafði bent okkur á og þar var frekar stór og skemmtilegur markaður. Hann var auðvitað nokkuð túristalegur en ég hef samt sjaldan séð jafn mikið af gömlum munum og óvenjulegum sölubásum inn á milli, auk þess þá voru sumar götur bara fullar af litlu matsölubúllum og það breytir svo andrúmsloftinu að sjá "venjulegt" líf inn á milli. Þessir sölumenn eru samt alveg ótrúlegir og það eina sem flestir þeirra kunna í ensku er: "lúúkka lúkka" (look), "tjípa tjípa" (cheaper), "hello hello" sem er samt mjög fyndið að heyra þá segja. Mér leiðast þeir reyndar því ef maður slysast til að líta á hlut þá eru þeir komnir eins og hrægamman "lúúkka lúúkka" og enn verra er ef maður tekur e-ð upp, svo ég tali nú ekki um ef maður asnast til að spyrja um verða á e-u!! Ég verð að segja að ef ég fengi að skoða hlutina í friði þá mundi ég vera búin að kaupa miklu meira svo þessi aðferð þeirra virkar ekki á mig. Jóhann er reyndar alveg ótrúlega kræfur að harka við þá og um daginn þá fékk hann svona eftirlíkinu af terracotta hermanni á 12 Y - upphaflega verðið var 230Y! Þetta er reyndar farið að verða auðveldara fyrir hann því ég er hætt að standa jafn hart með sölumönnunum og farin að þegja bara - eða allavega reyna það! Mér finnst bara alltaf eins og maður sé að pína þá og notfæra sér það að þeir vilja bara selja hvort sem þeir græða 3Y eða 300 en það pínir þá svo sem enginn til að taka verðinu sem við erum að bjóða svo..... En aftur að X'ian - þá var bara svona flugvallarrúta úr bænum að flugvellinum (klst í burtu) sem við tókum en beint fyrir framan rútuna réðust fyrst á okkur nokkrir leigubílstjórar - eins og við var að búast - og þeim tókst nú að veiða nokkra á meðan að við sátum í rútunni og biðum eftir að hún færi af stað. Flugið gekk vel og þegar að við komum til Nanjing var þar beint fyrir utan rúta sem fór í bæinn og allt því afskaplega þægilegt. Eini gallinn við skipulagið hans Jimmys var að miðinn sem við fengum með hótelunum innihélt ekki við hvaða götu þau voru svo... Það stóð hins vega vegalengd i km frá flugvelli, rútustoppi og lestarstöðum en oft eru fleiri en ein rútustöð. Þegar að við komum svo inn í Nanjing vissum við auðvitað ekkert hvar rútan myndi stoppa og hversu langt væri þaðan í hótelið - á fyrsta stoppinu þá réðust að okkur leigubíl en bílstjórinn okkar sagði okkur að fara með sér á næsta stopp og þar gátum við bara veifað bíl. Hótelið var rosa fínt og við lentum á 12 hæð minnir mig svo útsýnið var ágætt - hefði verið frábært ef ekki hefðu verið önnur stórhýsi á svæðinu ;) Daginn eftir fórum við strax að leita okkur að leið til Suzhou og þegar rútumiðinn var í höfn um hádegisbil gátum við farið að skoða bæinn. Við þurftum reyndar að byrja á því að finna hraðbanka og það getur stundum verið nokkuð maus því að einu hraðbankarnir sem taka erlend kort eru "Bank of China". Nanjing var stærri en við héldum og því þurfti að fara mikið í leigubílum. Við byrjuðum á því að fara í safn til minningar um innrás Japana 1931 þegar þeir drápu um 300000 manns bara í Nanjing og stór hluti af því voru saklausir borgarar, börn og gamalamenni. Þeir pyntuðu að sjálfsögðu líka, nauðguðu, afhausuðu ofl. Eftir allan þennan hrylling þá vildi ég fara e-ð þar sem lifandi fólk var að finna og við fórum í e-ð hverfi sem var eiginlega bara einn stór markaður og svo smá svona síki til að sigla um. Þetta var mjög fallegt en soldið mikið af fólki og ekki hægt að sigla langt né burt frá öllu fólkinu. Þarna keyptum við reyndar slatta af DVD - ódyrara heldur en að leigja eða skrifa sjálfur disk heima. Um 18 komum við okkur svo til Suzhou. Það var líka fín borg og mikið að sjá en helmingurinn af tímanum okkar fór í að leita að þessum heelv... bát sem átti að koma okkur niður til Hangzhou með nætursiglingu. En við náðum nú samt að sjá tvo mjög fallega garða og njóta þeirra. Það var svolítið fyndið að þegar maður gengur um bæina hér þá ser maður enga erlenda túrista en svo um leið og maður kemur inn á þessa staði þá eru þeir alveg í hrönnum - eins og t.d. garðarnir. Það er greinilegt að flestir ferðast bara um í hópum en ekki á eigin vegum hér í Kína -nema Kínverjarnir sjálfir kannski. Bátsferðin var eiginlega bara hræðileg, við sváfum eiginlega ekkert fyrir hita og ég var auk þess að kafna úr súrefnisleysi - við vorum 4 í pínulitlum klefa og ekkert opið út eða skipt um loft á annan hátt. Hangzhou var einnig mjög falleg og þar gengum við bara um e-n garð að leita að e-m drekahelli, fórum í siglingu á vatninu og fengum flugeldasýningu um kvöldið. Sú borg er greinilega sú ríkasta af þeim sem við höfum verið í því allir leigubílarnir voru nýir Wolkswagen, lítið um betlara, göturnar hreinar og fáir götusalar. Þar sem að við komum þangað um morgun og fórum um hádegi daginn eftir fengum við góðan tíma en vegna rigninga seinni daginn gerðum við mest litið. Frá Hangzhou flugum við til Guilin þar sem að við ákvaðum að stoppa þann daginn og fara morguninn eftir hingað til Yangshou - keyptum okkur siglingu niður Li ánna í stað þess að taka rútu frá Guilin. Þetta er alveg ótrúlega fallegt svæði og þess virði að sigla um það þótt það væri kannski ekki alveg 380Y virði (á mann) því hádegismaturinn var vondur og leiðsögnin var ekki góð. En nú er Jóanhn litli komin á stjá og best að koma sér út og gera e-ð af viti hér í bæ. Við erum búin að finna ferðaskrifstofuna sem hann Paul mælti með svo við getum vonandi óhrædd treyst því sem hann segir og selur - Tim og Kate sögðu líka að hann hefði verið mjög indæll og allt gengið eftir. Jóhann bloggaði smá um klúðrið í gærkveldi og setur inn nokkrar myndir. Herbergið hér er með frábært útsýni en dýnurnar eru satt að segja hræðilegar - eða mér finnst þær allavega verri enn nokkuð annað sem ég hef sofið á í ferðinni, ég er viss um að gólfteppið hér er mýkra. Ég ætla að reyna að fá einhver teppi undir mig eða e-ð því ég nenni ekki að pakka öllu til þess eins að færa okkur um hótel eina nótt, ég reif nefnilega allt bara e-n veginn upp úr töskunum því upphaflega planið var að vera hér í 3 nætur en nú er sko hætt við það.Alveg rétt - ég er búin að skila ritgerðinni minni og kennarinn er búin að fara yfir hana en ég veit ekki enn niðurstöðurnar því ég vil bara sjá það á ritgerðinni en ekki fá það í gegnum tölvupóst. En sem sagt þá mun ég loks útskrifast með mína B.A. gráðu í íslensku þann 25.júní 2005!! Eg veit ekki alveg hvort ég held e-ð mikið upp á það eða hvernig en ef fólk gæti kannski haft í huga að það laugardagskvöld verð ég hugsanlega með e-ð teiti.Bless í bili - býst ekki við að við bloggum neitt fyrr en bara þegar við komum til Laos - þ.e. þann 8.júní. En við skoðum örugglega póstinn e-ð í millitíðinni og það er alltaf gaman að fá póst :) bBæjó
flugum við seinnipartinn til Nanjing og lentum þar um 21:30
Við flugum sem sagt frá X'ian til Nanjing með flugmiðanum sem Jimmy reddaði okkur og

SUZHOUNú veit ég ekkert almenninlega hvar skal byrja að segja frá svo ég ætla bara að reyna fara yfir ferðlagið í heild sinni,
bloggin hingað til hafa nú ekki verið greinagóð ;)Eins og Jóhann sagði þá komum við hingað til Suzhou í gærkvöldi með rútu frá Nanjing því öll lestarsæti voru uppseld - það er
allt þetta vesen sem var svo gott að losna við þegar við ferðuðumst með hópnum! En allavega þá hófst hið hefðbundna rifrildi
og hark við leigubílstjóra um leið og við stigum út úr rútunni en það var sem betur fer bara einn bílstjóri og við hristum
hann nú fljótlega af okkur - erum bara orðin nokkuð góð í þessu. Í rútunni var annar bakpokaferðalangur, ung kínversk stelpa
sem var að ferðast um bara ein og hún var með sömu ferðabók og við (frá National geographer) og virtust leigubílstjórarnir
alveg láta hana í friði! Þegar við komum svo út úr stöðinni þá fengum við bílstjóragusuna yfir okkur en við erum hætt að
taka bíla beint fyrir utan svona staði - sérstaklega eftir að við létum snuða okkur smá í X'ian um daginn ( um svona 8 Y) -
svo við gengum bara nokkur hundruð metra og veifuðum leigubíl þar. En smá stökk aftur í tímann:Lestarferðin var mjög skemmtileg og leiddist okkur aldrei, allir neyddust til að slappa af því það var lítið annað að gera en
að spila, lesa, horfa út um gluggann, borða, kjafta og sofa - af e-m ástæðum vorum við alla ferðina mjög UPPTEKIN að gera e-ð
af þessu ;) Það var líka svo gott að þurfa ekkert að hugsa um hvar og hvenær við myndum stoppa, hvað lengi, hvar fara út
o.s.fv. Reyndar var hún Sara (frá UK) með þetta allt á hreinu svo við þurftum nú ekki beint leiðsögumann fyrir lestarferðina
sjálfa ;) En það var nú smá klúður með leiðsögumanninn okkar - hann var fastur í Kína að redda rússneskri vegabréfsáritun
þegar ferðin okkar var að byrja i Moskvu og því var hún Olga (rússnesk um 50-60) fengin til að hlaupa í skarðið og töpuðum
við sko ekki á því. Hún var alveg frábær og gaman að heyra hana segja frá Rússlandi og lífinu fyrr og nú, auk þess sem henni
tókst e-n veginn ad redda okkur morgunmat og heitum hádegismat í lestinni! Hún var alveg rosaleg, hringdi bara i forstjóra
eða e-n merkilegan mann sem stendur er yfir þessari Síberulestarleið hjá rússneska lestarfélaginu og fékk þetta matarmál á
hreint tvi vagnstjórinn okkar var alls ekki með það á hreinu hvernig þetta væri. Við skiljum samt alls ekki hvernig stendur
á þessu því allir aðrir fullyrða að það fylgi enginn matur miðanum, það skilur eiginlega enginn hvernig Olgu tókst að fá
þenna mat, hún var samt ekkert að biðja um hann held ég heldur æxlaðist þetta bara svona. Auk þess var okkur boðið að komast
í heita sturtu fyrir 50 R en það er víst heldur ekki venjan - hún Olga sko! En nóg um það. Þegar við stoppuðum í Irkutsk þá
fórum við beint með rútu að Listvyanka við Lake Baikal og gistum þar hjá "gamalli konu" (sjá mynd og hún reyndist vera um
60!!) í tvær nætur. Þetta voru einnig mjög aflsappandi dagar sem liðu um í gönguferðum og banya (Sauna), það var ekkert smá
gott að komast í almennilega hreinsun eftir 4 daga lestarferð án þvotta! Þetta var ósköp tíðindalítið þorp, líklegast
týpiskt lítið síberískt þorp og fólkið nokkuð vinalegt. Við komum á sunnudegi og þá var lítill markaður (Sjá mynd af konu í
reyk) við höfnina og ég keypti mér armband úr silfri og e-m fjólubláum steini sem er frá svæðinu en ég man ekkert hvað hann
heitir. Mörg húsin í þorpinu voru að hruni komin en það var nú samt slatti um nýbyggingar og því greinilega e-ð að gerast
þarna. Hún Olga var svo stórhrifin af þessu öllu saman og að geta gist svona heima hjá fólki og allt þetta ferska loft - hún
var afsakplega hrifin af fersku lofti, greinilega ekki nóg af því í Moskvu! Þarna í þorpinu hittum við svo Paul og hans 5
manna hóp sem við sameinuðumst og Olga sneri aftur til Moskvu. Þriðja deginum eyddum svo í Irkutsk og fór hann að mestu í
það að redda VISA fyrir Mongolíu - en of löng saga að segja fá því hér. Það var reyndar allt í lagi því bærinn virtist
ekkert sérstaklega spennandi.Mongólía var frábær einnig, við komum til Ulaan Baatar snemma morguns og fórum beint í tjaldbúðirnar sem voru í 1,5 klst
fjarlægð. Þar var einnig yndilslegt að vera og að hluta til vegna þess að við vorum svo til eina fólkið í búðunum og áttum
því allt svæðið fyrir okkur - þessar búðir geta tekið um 50 túrista og þá er örugglega ekki þverfótað þarna á sléttunum fyrir
vafrandi fólki! Fyrri daginn fórum við Jóhann í um 4 klst göngutúr og hittum mongólska fjölskyldu (sjá mynd) en það gekk
illa að tala fingramál svo við horfðum bara öll saman á sumoglímu í sjónvarpinu inn í tjaldinu þeirra (þau áttu smá
sólarorkurafhlöðu) og átum nokkurskonar kleinur. Seinni daginn í búðunum fór svo næstum allur hópurinn á hestbak fyrir
hádegi og svo fór ég aftur eftir hádegi ásamt þýsku stelpunum tveimur, túlk (Ogi) og hestasveini (Odlana) og þá vorum við í
um 3 klst - við stoppuðum reyndar heima hjá hestasveininum. Við hittum pabba hans á leiðinni heim til hans þar sem hann var
að gæta fjár og geita og svo var bróðir hans nýkomin heim úr skólanum. Börnin fara burt í skólann á mánudmorgnum og koma
aftur á föstudags eftirmiðdegi en um háveturinn koma þau ekkert heim því það er svo erfitt um færð. Það var mjög gaman að
sitja inni tjaldinu, drekka mongólskt te/áfenga mjólk, borða undarlega smjörköku og spjalla við hestasveininn í gegnum
túlkinn. Túlkurinn (Ogi) var reyndar sú sem sá um okkur alveg í Mongólíu eða þ.e. þegar við stoppuðum í UB og var hún mjög
indæl. Við fengum að borða 3x á dag og alltaf ótrúlega góður matur, það verður að segjast að eftir heimagistinguna við Laike
Baikal og svo eftir að hafa verið í tjaldbúðunum vorum við orðin ansi góðu vön í mat og höfum örugglega öll bætt á okkur!
Landslagið þarna sem við sáum í Mongóliu minnti gjarnan mjög á Ísland nema bara mun stærra svæði - þetta var frekar hæðótt,
engin tré eiginlega og búfénaðurinn gekk um án girðinga. Tjöldin voru ótrúlega hlý og fyrsta nóttin minnti nú bara á
rússneskt banya sko því það var svo heitt! Þau eru kynnt bara með svona lítilli kamínu og konan hafði sett heldur mikið af
kolum þarna fyrsta kvöldið en undir morgunn var hitastigið orðið fínt - það verður nú að segjast að það er mjög erfitt að
hafa jafnt hitastig nema að bæta á eldinn sífellt og smám saman.Það er svo margt sem hægt er að segja og lýsa en ég verð að reyna takmarka mig og koma sem mestu fyrir. Þriðja deginum í
Mongólíu var eytt í Ulaan Batar og er það sorgleasta höfuðborg sem ég hef komið í enda er ástandið í landinu ekki gott og
efnahagurinn ekki sérstaklega góður. Hótelið okkar var freeekar sorglegt og er ég fegin að við eyddum bara einni stuttri
nótt þar ;) Við tókum ekki mikið af myndum í borginni því okkur leið ekkert rosalega vel, það var svo mikil eymd og svo
vildum við heldur ekki vera sýna vélina mikið. Við fórum á markað sem kallast "svarta markaður" (en það virtist ekkert vera
neitt svart við hann!) og vörum mjög vör um okkur þar vegna ákafa viðvarana Paul um þjófa. Við Jóhann ákváðum því að gera
tilraun og stungum smá seðli í vasann og höfðum hann opinn - ætluðum að taka tímann á því hvað það tæki vasaþjófana langan
tíma að nappa honum en okkur til mikilla vonbrigða var seðillinn enn í vasanum þegar við fórum heim :( Þetta var samt
stórmerkilegur markaður, þarna var hægt að kaupa ALLT milli himins og jarðar, hvort sem þú vildir það notað eða nýtt! Eða
kannski ekki allt - ég man t.d. ekki eftir að hafa séð Ipod en allavega allt sem þarf til að komast af dags daglega. Það sem
var sorglegast við Mongólíu var reyndar allt ruslið - það fauk og flaut út um allt! Um kvöldið fórum við svo á svona acrobat
sýningu og þetta getur nú varla verið mögulegt að gera þessar æfingar nema taka úr svona 1 - 2 rifbein (sjá mynd)!!Bla bla ba - Komum til Beijing seinnipartinn og þar skall mannhafið á okkur sem og leigubílstjórarnir en öll komumst við nú á
hótelið og fórum svo í Pekingönd í kvöldmat. Það var nú nokkuð erfitt að finna þennan veitingastað enda var hann inn í miðju
svoköllluðu HUTONG sem eru svona lítil gömul hverfi í Peking með litlum þröngum gótum og lágum húsum. Það er nú búið að eyða
megninu af þessum hverfum en það eru nokkur eftir og þar á meðal þetta og það er bara við hliðina á Torgi hins himneska
friðar - mjög undarlegt að ganga af torginu sem er riiiiiiiisastórt og umkringt riiiiiiisabyggingum og svo bara púpps inn í
svona hutong, eins og maður hefður stokkið inn í annan heim í einu skrefi! Daginn eftir þá lauk ferðinni formlega (sjá
morgunmatamynd) og okkar eigin ferð hófst! Við fengum Paul til aðstoða okkur með framhaldið hér í Kína og gefa okkur ráð og
ferðatillögur, hann hefur nefnilega "guidað" mjög mikið í Kína og þekkir allt vel. Okkur leið rosalega vel í Beijing og
reyndar hefur okkur liðið mjög vel bara almennt í Kína - fólkið er afskaplega vinalegt og brosir mikið (nema kannski
leigubílstjórarnir sem hanga fyrir utan lestar- og rútustöðvar!) Það hefur gengið alveg ótrúlega vel að koma sér á milli
staða og almennt að ferðast, enda fengum við smá hjálp frá honum Jimmy sem er kínverskur strákur og bla bla bla - nenni ekki
að útskýra hvernig ég þekki hann. Hann pantaði fyrir okkur hótelin í X'ian, Nanjing, Suzhou og Hangshou, sem og lestina til
X'ian og flugið þaðan til Nanjing. En það var nú bara gert til að spara tíma og nýta hann í annað en að hanga á internetinu
eða símanum og panta! SVo fáum við aðstoð frá vini hans Paul til að koma okkur frá Hangshou til Guilin, Yangshou, Pingan og
svo Hong Kong - eða voanandi vill hann hjálpa okkur ;) Það er svo margt merkilegt við Kína að ég gæti skrifað í allan dag og
margt merkilegt við öll þessi lönd eeeen ég verð bara að hemja mig! Það sem er kannski verst við Kína er hversu mikið er
hrækt hér og þá er ég ekki að tala um neinar smáspýtingar, þeir ná sko í hrákann lengst niður í koki með tilheyrandi látum!
Við höfum líka verið ansi duglega að borða bara á ýmsum búllum hér og þar á götuhornum, það hefur gengið mjög vel og fengið
frábæran mat! Þar sem að við vorum orðabókalaus þangað til í X'ian þá þurftum við mikið að benda á mat á næstu borðum og
Jóhann hefur m.a.s. farið inn í eldhús. Við fórum reyndar í gær á stað sem er keðja hérna og maður getur bent á matinn í
bakka - það var versti matur sem við höfum smakkað og ætlum við því að halda okkur við búllurnar! Ég verð nú að fara hætta
þessu - klukkan er orðin 09:30 og best að fara vekja Jóahnn (hann var svo lengi í nótt að henda inn myndum), koma sér út og nýta daginn. Það nennir heldur enginn að lesa
þessa langloku mína!

P.s. Afsakið ef ég hef endurtekið mig - það er alveg óóóóþolandi helv... að geta ekki lesið blogg hérna í Kína!!