3 síðustu dagar í Róm

3 síðustu dagar í Róm

Daginn eftir brúðkaupið (sunnudag) dró Jóhann mig upp á rassgatinu og við fórum niður í bæ í Trastevere hverfið sem er ekki eins troðið af túristum og miðbærinn. Það er eiginlega skemmtilegasta hverfið að mörgu leyti því það er göturnar mjög þröngar og búðirnar svona litlar. Þar fundum við t.d nokkuð góða bókabúð sem var með ansi veglegt úrval ef enskum bókmenntum og hentaði mér fullkomlega því mig vantaði lesefni fyrir ferðina. Ég keypti mér Flugdrekahlauparann í Leifsstöð en var ekki lengi að tæta hana í mig þrátt fyrir að hún sé afar sorgleg.

Allavega þá eyddum við deginum í Trastevere, fórum heim aðeins, borðuðum og fengum okkur svo 2 bjóra með systrunum Eddu og Ellen - úr brúðkaupinu.

Mánudeginum ákváðum við að eyða á litlu kaffihúsi í Trastever því þeir voru með þráðlaust net og átti ég þó nokkur mál ókláruð, t.d. að finna hótel í Mumbai. Okkur tóksta að klára mest af því sem þurfti en þurftum að rjúka heim að pakka því pabbi hennar Jóhönnu (og bróðir og mágkona) var svo almennilegur að bjðast til að taka heim fyrir okkur sparifötin, en hann endaði á því að taka heim 5 kg flugfreyju-/handfarangurstösku! Við ákváðum nefnilega að létta okkur "aðeins" eftir að út var komið þvi pokarnir voru bara alltof þungir og of fullir enda vorum við kannski með of mikið af bókum en ég fékkst ekki til að minnka magnið af hreinlætisvörum og ýmsum lyfjum.

Við höfðum svo mælt okkur kvöldmatarmót við Jónas og vorum við bara öll mætt tímanlega á umræddan stað. Að máltíð lokinni og tókum við smá túristarúnt að fræga gosbrunninum (Font Trevi...) sem ætti að heita Font de Turistico. Ég hafði ekki séð jafn mikið af túristum samankonma á götum Rómar áður og allir að horfa á vatn sprautast hring eftir hring! Við tókum enga áhættu og hentum því pening í brunninn, þ.e. með hægri hendina aftur yfir vinstri öxlina svo öruggt væri að við kæmum þangað e-n tímann aftur. Ég ætlaði nú varla að þora að kasta á eftir Jóhanni - hvernig skyldi túlka það ef ég hitti ekki í brunninn?? Ég er nefnilega svo óhittin að það var alveg möguleiki, allavega ef ég hefði hent frá sama stað og Jóhann! Ég fór því svo gott sem ofan í brunninn til peningurinn mundi hitta.
Við skunduðum því að Spænsku tröppunum sem voru ansi þétt setnar en það virtust vera þó nokkrir innfæddir að skemmta sér saman svo við ákváðum að taka púlsinn á tröppustemmningunni svona rétt áður en við færum heim.

Síðasta deginum eyddum við svo aftur á netinu og ákváðum þá að breyta ferðaplönum okkar aðeins, en betur að því á eftir. Enn drógum við Jónas með okkur út enda nauðsynlegt að kenna honum aðeins á borgina og hvernig á að ferðast :) Við höfðum nefnilega rambað á fínan veitingastað sem var alveg svona 2-4 evrum ódýrari en flestir aðrir í Róm. Satt að segja er ekkert svo ódýrt að borða úti í Róm, við eyddum að jafnaði svona 40-60 evrum í kvöldmatinn og svo upp undir 30 í hádeginu. Bjórinn er gjarnan jafn dýr og heima eða allavega svona við helstu torgin.

Í heildina vorum við ansi ánægð með Róm og er hún kannski minni en mann grunar - eða allavega er "túrista-Róm" ekkert svo stór því maður getur auðveldlega gengið á milli helstu staða á einum degi án þess að sprengja sig. Auðvitað stoppar maður þá ekkert mjög mikið á hverjum stað en ef tíminn er skammur þá má sjá allt á tiltölulega skömmum tíma.

En aftur að ferðaplönunum. Í stað þess að stoppa í Mumbai ætlum við að halda strax af stað norður eftir því það fer að kólna mjög hratt núna í Ladakh og við erum ekki það vel búin hlýjum fötum - cirka eitt dress á mann. Ferðin verður því ansi löng sem framundan er:

1. Flug snemma morguns til London (3 klst)
2. 6 klst bið og síðan áfram til Mumbai (8,5 klst)
3. 8 klst bið og svo áfram með lest til Delhi (18 klst)
4. Óviss bið en svo næturrúta frá Delhi til Manali.

Í Manali ætlum við svo að stoppa og ná andanum - í bókstaflegri merkingu. Þá verðum við komin í rúmlega 2000 metra hæð og ágætt að athuga hvernig líkaminn bregst við því eftir svo langt ferðalag. Við endum svo í Leh í um 3500 m hæð og þá er nokkuð víst að e-r hæðaveiki muni gera vart við sig hjá öðru hvoru okkar en við vounum að það verði ekki meira en hausverkur.


Hluti af morgunmatnum í Casa de Ami í Róm. Fínt gistiheymili á afbragðs morgunmatur.


Vínber skoluð við Piazza di Fiori.


Veggjakrot.


Sonja kastar pening í gosbrunninn við Font de Trevi - ef fólk hittir mun það koma aftur til Rómar.


Við Jónas fyrir framan gosbrunninn.


Eins og sést á þessari mynd er gríðarlegur fjöldi ferðamanna þarna við gosbrunninn - þetta er kl. 22:30 á virkum degi.


Það er gott að chilla og fá sér bjór í spænsku tröppunum.


Þessi götubrínari hjólar á milli veitingastaðana og brýnir fyrir þá hnífana og notar reiðhjólið til að knýja brýnið.

Kort

View Larger Map

Erum semsagt stödd hérna núna (hægt er að smella á kassann til aðf á nákvæma staðsetningu. Ég hugsa að við reynum að setja inn staðsetningar öðru hvoru, vitum samt ekki alveg hversu vel þetta virkar.

Glæsilegt brúðkaup

Brúðkaup Luca og Jóhönnu var allt hið glæsilegasta. Við byrjuðum á því að hitta Magga og Elsu og fá okkur einn drykk og síðan tókum við leigubíl í kirkjuna. Við vorum ansi snemma í því, já ég Sonja var mætt snemma því Elsa hótaði að fara án okkar og við héldum að þetta væru alveg 20 mín í taxa! Við héldum fyrst að við værum á röngum stað og jafnvel of seint en þá var þetta bara brúðkaup að klárast - það eru víst ansi þétt setnar kirkjurnar hérna. Athöfnin var mun léttari en maður hefði haldið, mikið á ensku og presturinn hreinlega reytti af sér brandarana. Eftir athöfnina var stokkið upp í rútu og var rúmlega klukkutíma rútuferð í veisluna sem var fyrir utan Róm. Við sátum fremst og varð okkur ekki alveg um sel þegar bílstjórinn skoðaði kortið mjög oft og hringdi mikið. Þegar við síðan komum í villuna beið okkar forréttur sem voru eldbakaðar smápizzur og djúpsteikt sjávare-ð. Sveitavillan var mögnuð, ekki oft sem maður kemur á slíkan stað, stór garður með sundlaug og með útsýni yfir hæðiranr í kring. Jóhann áttaði sig strax á því að þó að meginþorri veislugesta væri mjög fínt fólk og að sundlaugin myndi segja til um það hvort partíið yrði gott ... partíið endaði sem fínasta partí því Eldklerkur endaði í lauginni ásamt nokkrum ítölum og brúðgumanum.


Matarmarkaður á Piazza Campo de' Fiori.


Hjólreiðarmaður í Campo de' Fiori hverfinu.


Gifting Luca og Jóhönnu í Basilica di S. Alessio all Aventino.


Þegar við mættum í veisluna sársvöng var verið að baka pizzur í forrét - það var kærkomið. Húrra fyrir pizzugerðarmanninum!


Fordrykkur og forréttur voru þeim megin við sundlaugina sem þessi mynd er tekin frá og þarna hinummegin var kvöldmatur snæddur.


Jóhanna og Luca.


Eldklerk hafði klæjað í sundfitin allt kvöldið í veislunni og um leið og fyrsti maður hafði díft litlu tá í laugina var eldklerkur kominn úr fötunum og út í laug. Hérnna sést hann taka sitt fyrsta stökk.


Við fengum okkur drykk kvöldið eftir geftinguna með systrunum knáu frá London. Þetta er Edda sem vinnur við teiknimyndagerð hjá Cartoon Network.


Þetta er Ellen (LN) litla systir Eddu sem er nýbyrjuð í dansnámi í London.


Harmonikkuspilari í Traveste.


Þessi gamla kerling gekk tuðandi og muldrandi fram og aftur, kvartandi yfir örlögum heimsins. Hún er sennilega svipaðð gamalmenni og við Hjölli erum að plana að verða.


Götuhorn í Traveste.


Ég að kæla mig niður.


Veggjakrot er gríðarlegt vandamál í Róm og sérstaklega í Traveste. Við kölluðum okkur góð að sleppa úr hverfinu án þess að vera útsprautuð.

Knattspyrnumaðurinn Totti er hetjan hérna í Róm, sennilegast jafningi helstu hetjanna í Collosseum hérna forðum daga. Menn virðast alltaf þurfa fyrirmyndir og goð og er það vel. Ég hef reyndar reynt að útskýra fyrir mönnum hérna að Totti sé ekkert nema svindlari og hef notað þumalputta mikið niður þegar ég er að lýsa "kostum" hans. Ég hef nú ekki uppskorið mikið í þessari herferð nema að mér var hótað á bar í gær að ég yrði að borga tvöfalt verð þegar eg kæmi aftur. Einn maður í giftingunni reyndar samþykkti að lokum að Totti ætti það til að svindla þannig að þeir gera sér þó a.m.k. grein fyrir því.

Óharðarnir ferðamenn gætu kallað daginn í dag standpínu vegna þreytu í fótum eftir mikið "stand" í Vatikaninu að skoða hluti og málverk. Við ákváðum að taka leiðsögn um staðinn því það gaf okkur forgang í röðina, en hún er yfirleitt hátt í km. að lengd og um klukkutíma bið. Það borgaði sig algjörlega að hafa leiðsögn því erfitt er að henda reiður á því hvað er merkilegra en annað þarna. Leiðsögumennirnir hafa líka tæknivæðst því nú fær maður litla talstöð og eyrnatól og síðan talar leiðsögumaðurinn í hljóðnema og því nær maður að heyra allt en þarf ekki að slást um að standa fremst til að heyra. Við misstum okkur aðeins í búðinni þegar við vorum nýkomin inn og eyddum þarna 40þ krónur í styttu og veggtöflu. Styttan er brjóstmynd af Sesar og veggtaflan er af einhverjum kristilegum viðburði. Við vorum svo upptekin að kaupa að við heyrðum ekki þegar leiðsögumaðurinn var að útdeila miðunum sem var nærri búið að koma sér illa. Við gengum síðan með hópnum upp og aðeins áfram og síðan fóru allir í gegnum hlið með því að setja miðann í gegn og við komum alveg af fjöllum. Náðum samt að veifa leiðsögumanninum sem kom hlaupandi til okkar og sagði að hann gæti ekkert gert, við yrðum að fara niður og finna aðstoðarkonuna sem útbýtti miðunum en það var nú ekkert grín því staðurinn er eins og flugstöð, ótrúlega stór og mikið af fólki. Við hlupum niður og byrjuðum að leita að nálinni og tókst með heppni að finna stúlkuna eftir nokkra stund en hún var þá líka að leita að okkur því hún var með tvo afgangsmiða. Óþolandi svona túristar sem geta ekki fylgst með :-)

Eftir Vatíkanið og Péturskirkjuna fórum við að finna mat, það getur tekið ansi langan tíma ;) Það eru nokkur skilyrði sem staðirnir þurfa að uppfylla grunnskilyrði:

1. Þurfa að vera a.m.k. 10 mín frá næsta túristastað
2. Matseðillinn má alls ekki vera á 8 tungumálum, max enska og ítalska
3. Matseðillinn má ekki vera með útvatnaðar ljósmyndir af misgirnilegum pitsum
4. Útiborðin mega ekki standa út á hraðbraut
5. Veitingastaðurinn má ekki vera við aðalgötu
6. Hann þarf að vera kósý
7. Lýsingin þarf að vera þægileg og 5500-6000 á kelvin skala.
8. Staðurinn þarf að hafa myndarlegt starfsfólk af báðum kynjum.
9. Matseðillinn þarf að kveikja í bragðlaukunum
10. Rick Ashley má ekki vera á repeat á geislaspilaranum
11. Aðrir matargestir þurfa að vera ítalskir að meirihluta

Annars erum við mjög opin og til í að prófa nýja hluti.

Með fullan maga héldum við af stað til Colosseum þar sem við ætluðum að fara í ferð með sama leiðögufyrirtæki og áður til að skoða stærsta neðanjarðargrafhýsi Rómar. Þegar til kom þá erum við Jóhann ekki nóg til þess að ferðin sé farin og þurftum við því að taka leigubíl þangað. Einungis er hægt að fara niður og skoða með leiðsögumanni og við fengum indverskan kaþólskan prest til að lóðsa okkur um ranghala hinna dauðu. Hins vegar þá var þetta kannski minna spennandi en við bjuggumst við því það er tvisvar búið að tæma grafirnar. Í kringum árið 800 var öllum þessum grafhýsum í kringum Róm lokað því e-jir barbarar voru alltaf að stela úr þeim bæði beinum og hlutum. Og þá var stór hluti beinanna tekinn og fluttur inn til Rómar. Svo þegar þetta fannst núna um miðja síðustu öld þá voru ferðamenn víst alltaf að nappa sér beini og beini til minja svo að restin af beinunum var flutt á neðstu hæðina sem er lokuð ferðamönnum. Talið er að um 300 þúsund manns hafi verið grafin þarna, þetta byrjaði sem leynigrafhýsi áður en kristni var leyfð. Við spjölluðum svo aðeins við leiðsögumanninn okkar sem var indverskur kaþólskur prestur, Vatikanið á og rekur grafhýsið, sem bauð okkur velkomin í litla kristilega þorpið sitt á suður-Indlandi þar sem kirkjan er með skóla fyrir börnin í þorpunum í kring. Við sjáum til hvað við gerum.

Við ætluðum nú ekki að segja mikið í orðum frá þessari ferð, myndirnar tala sínu máli, en ég held að það megi segja að við höfum brennt peningum, tíma og vonandi einhverri mör yfir daginn.

við borðuðum síðan um kvöldið á góðum veitingastað og var virkilega gaman að spjalla við ítalina (þröngt mega sáttir sitja!).


Trójumaður að taka spor á dansgólfínu. Þessi stytta er ein sú merkilegasta í páfagarði - um 200 árum eldri en Jesús og Michelangelo sá um að grafa hana úr jörðu. Hann var fyrir miklum áhrifum frá stíl hennar, sérstaklega dramatíkinni í andlitinu og líkamsstöðunni.


Ég þurfti að leggjast í gólfið til að ná réttu sjónarhorni af þessari styttu en eftirá séð þá er þetta sjónarhorn ekkert mjög gott - a.m.k. er ég ekki viss um að sá sem er á styttunni yrði ánægður með það. Michelangelo var mjög hrifinn af þessu verki og var beðinn um að laga styttuna en hann neitaði - fannst hann ekki þess verður að eiga við þetta verk.


Silencia, no fotos, no video, silence please, usssssssssssss .... Þetta er hin fræga sextánda kapella sem Michelangelo sá um að myndskreyta og harðlega bannað að taka myndir þarna inni. Vörður stendur fremst og kallar orðin að framan öðru hvoru og verðir hlaupa um allan sal og skamma fólk fyrir að taka myndir.


Sonja að skrifa póstkort til fárra útvalda sem hún síðan sendi úr Páfagarði.


Þessi staur eða súla eða hvað þetta er, er frá Egyptalandi og er yfir 5000 ára gömul. Hún var flutt frá Egyptalandi rétt fyrir krists burð og var þá þegar forngripur fyrir Rómverjana því þá var hún 3000 ára gömul og var sett í miðju Circus Maximus.


Indverjinn sem sýndi okkur neðanjarðargrafhýsið mælti með að við myndum skoða ákveðna kirkju í Róm. Við fórum þangað og ég tók þessa mynd af presti í skriftarstól. Ég spurði síðan prestinn í næsta skriftarstól hvort ég mætti taka mynd af honum en hann kallaði njet og skellti aftur hlerunum með látum. Hann hefur þurft að skrifta strax eftir fyrir dónaskapinn. Já, það er oft gott að sitja báðum megin borðsins.


Sonja að koma upp úr neðanjarðarlestinni. Lestirnar miðsvæðis í Róm eru allar útkrotaðar - sést ekki í hreinann blett á þeim hvorki innan né utan.


Skemmtilegur náungi sem sat við hlið okkar á útiveitingahúsinu. Hann var nokkuð líkur Halla, pabba Árna að mínu mati. Hann og konan hans voru frá Milanó og hann endaði á að gefa okkur með sér úr rauðvínsflöskunni þeirra (sem var virkilega góð) (Fattoria dei Barbi) og borgaði eftirréttinn okkar. Góður díll það.

Myndirnar frá deginum voru ekkert voðalega góðar og þegar ég var hálfnaður að skoða þær um kvöldið bað ég Sonju að rétta mér myndavélina svo ég gæti athugað hvort hún væri ekki örugglega stillt á sjálfvirkan fókus.

Crawling slowly over wet sand ....

Crawling slowly over wet sand ....

Komið þið sælir lesendur góðir. Það er nokkuð síðan við skrifuðum inn okkar síðasta blogg og þið kannski farin að halda að það hafi verið okkar síðasta en svo er aldeilis ekki. Ég ligg núna á mánudagsmorgni og hlusta á snillinginn Morrissey og hann hefur blásið mér í brjóst að skrifa eitthvað. Annars hef ég nánast bara hlustað á Morrissey og Megas í ferðinni þegar ég er að fara að sofa með smá blöndu af Arcade Fire, Danielson, Decemberists og I'm from Barcelona.

Við skelltum okkur í skoðunarferð um Colloseum, Palentine hæðina og Roman Forum. Collosseum er virkilega magnaður staður og eitt af því sem maður verður að skoða. Það var minna að innan en við bjuggumst við en samt gríðarlega stórt. Menn telja (hvernig sem þeir hafa talið það) að um milljón manns hafi látið lífið til að skemmta áhorfendum yfir nokkur hundrað ára skeið, þegar leikar voru stundaðir þarna. Á endurreisnartímabilinu, löngu eftir að hætt var að nota þetta í leika, var næstum allur marmarinn tekinn og mikið af öðru byggingarefni til að skreyta aðrar byggingar, aðallegar kirkjur. Paladine hæðin er gríðarlegt samasafn af hallar-rústum, talið er að í hæðinni sé meira af múrsteinum og öðru byggingarefni heldur en náttúrulegum jarðefnum vegna þess hversu vinsælt hallarstæði hæðin hefur verið í gegnum aldirnar. Við skoðuðum síðan að lokum Roman Forum sem er þarna fyrir neðan hæðina og er afar tilkomumikið.

Það er annars ansi merkilegt hvað maður verður fljótt samdauna öllum þessu stórmerkilegu fornminjum og þykir allt sem er undir 1000 ára gamalt vera bara hálfómerkilegt ;) Annars kom það mér (Sonju) á óvart hvað það er mikið af minjum hér og þar um borgina, hélt að þetta væri meira bara bundið við Colloseum og þar í kring.


Hérna komar nokkrar myndir frá deginum:


Ringlaðir tímaflakkarar.


Sögulegur staður.


Það er augljóst hvar Sonja er stödd þarna.


Við höfum komist að því að það má drekka vatn úr brunnum í Róm og höfum við sparað bæði pening og tíma (ásamt því að sleppa við ofþurrk sem hefur oft verið ferðafélaqi okkar). Vatnið reyndar rennur í gegnum undirheima Rómar sem er fullur af grafhýsum og öðru en það er bara hressandi.


Uppi á Palantine hæðinni. Þessi leikvangur er smækkuð mynd af Circus Maximus sem er fyrir neðan hæðina. Circus Maximus sem var stærsti leikvangur sem hefur verið byggður - tók 300.000 manns í sæti og þar fóru hestvagnahlaup fram til forna (chariots) - Kaplakriki hvað. Þessi hinsvegar var öllu minni og var keppt með asnakerrum o.flr. og voru það gjarnan þrælabörnin sem kepptu, kannski e-ð í líkingu við æfingabúðir sem Schumacher ofl fara í sem börn.


Við uppi á Palantine hæðinni.


Hluti af Roman Forum - sést ágætlega hversu tilkomumikið svæðið er.


Já, við erum mjög upptekin af sjálfum okkur :-) Þetta musteri þarna fyrir aftan er gríðarlega hátt og sterklega byggt. Það hvað það er sterkt bjargaði því frá því að vera eyðilagt og notað í smíði á kirkju á endurreisnartímanum. Það eru för á súlunum frá böndum og öðru sem sýnir að menn reyndu töluvert að taka það niður en tókst ekki.


Þetta eru nú ekki föngulegir fótleggir. Sárin á löppunum eftir aðgerðina sjást þarna og einnig skítur eftir langan dag.

... how I dearly wish I wasn't here.